آوازک

به سوی حقیقت

نیاز نیست دنبال روشنائیِ حقیقت باشی، فقط کافیه از تاریکیِ جهل دربیای تا روشنائیِ حقیقت خودشو بهت نشون بده

به سوی حقیقت

نیاز نیست دنبال روشنائیِ حقیقت باشی، فقط کافیه از تاریکیِ جهل دربیای تا روشنائیِ حقیقت خودشو بهت نشون بده

خطبه امیرالمؤمنین(ع) درباره اسلام و ایمان

ashk | شنبه, ۱۳ مرداد ۱۳۹۷، ۱۲:۲۹ ب.ظ | ۰ نظر

خطبه امیرالمؤمنین(ع) درباره اسلام و ایمان[1]

أبان بن ابی عیّاش از سلیم بن قیس هلالی نقل می کند که مردی نزد امیرالمؤمنین(ع) آمده و درباره اسلام پرسید. آن حضرت(ع) در جواب فرمودند: خداوند تبارک و تعالی قوانین اسلام را وضع نمود و احکام و دستورات آن را برای کسی که وارد آن می شود سهل و آسان قرار داد و ارکان آن را در برابر کسانی که با آن سر جنگ دارند محکم و استوار ساخت و آن را چنین قرار داد:

 

عزیز، برای پیروان آن، صلح و سلامتی برای وارد شوندگان به آن، امام و راهنما برای اقتدا کنندگان به آن، زینت برای زیورکنندگان به آن، ذخیره برای کسی که آن را دین خود سازد، دستگیره محکم برای کسی که آن را دستاویز خود سازد. طنابی برای آنکه به آن چنگ زند. دلیلی محکم برای کسی که آن را بیاموزد.

 

نور برای کسی که از آن روشنایی بخواهد. شاهد برای کسی که با آن به جنگ دشمن برود. موفقیت و پیروزی برای کسی که با آن حکم کند. علم برای کسی که آن را طلب کند. حدیث برای کسی که آن را نقل کند. حکم برای کسی که با آن قضاوت کند. بردباری برای کسی که تجربه کند. شفاء برای کسی که درمان کند. فهم و درک برای کسی که بیاندیشد. یقین برای کسی که فکر کند. بصیرت برای کسی که اراده کند. نشانه برای کسی که راه بجوید و عبرت برای کسی که نصیحت بخواهد. نجات برای کسی که آن را تصدیق کند. دوستی برای کسی که آشتی دهد.

 

نزدیکی برای کسی که تقرّب بجوید. اطمینان برای کسی که توکل کند. امید برای کسی که امرش را به خدا بسپارد. پیشرفت برای کسی که نیکی کند. خیر برای کسی که پیشروی در خیرات کند. سپر برای کسی که صبر کند و لباس و پوشش برای کسی که تقوا داشته باشد. یاور برای کسی که هدایت یابد. پناهگاه برای کسی که امنیت بخواهد. اطمینان برای کسی که تسلیم شود. خوشی برای راستگویان. نصیحت برای پرهیزگاران و نجات برای رستگاران.

 

این همان حقی است که راهش هدایت و صفتش نیکی و احسان و اثرش بندگی است و مسیر آن روشن و منارش درخشان و چراغش پر نور و اهدافش عالی و بلند و میدان مسابقه اش راحت و در برگیرنده مرکب های قوی و آماده مسابقه و عذابش دردناک و آمادگی اش قدیمی و سوارانش بزرگوارند.

 

ایمان، راه آن و اعمال صالح، نورهای آن و فقه، چراغ های آن و مرگ، مقصد آن و دنیا، میدان مسابقه آن و قیامت، مرکب سواری آن و بهشت، مورد مسابقه آن و آتش، عذاب آن و تقوا توشه آن و نیکوکاران سواران آن هستند.

 

پس با ایمان، اعمال صالح پیدا می شوند و با اعمال صالح، فقه آباد می شود، با فقه انسان از مرگ می ترسد و با مرگ دنیا به پایان می رسد و با دنیا به قیامت عبور داده می شود و با قیامت بهشت نزدیک می شود و بهشت مورد حسرت اهل آتش است و آتش، نصیحت پرهیزکاران است و پرهیزکاری اصل ایمان است. این بود اسلام.[2]

 

 

 

 


[1] - این خطبه در نهج البلاغه (خطبه ۱۰۶) و اصول کافی و تحف العقول و کتاب های دیگر نیز آمده است.

[2] - کتاب الفبای شیعه  اسرار آل محمد(ص)، سلیم بن قیس هلالی، نشر آرام دل، چاپ چهارم 1390، فیپا:1-51-8930-964-978، حدیث نهم، ص 108 و 109/ متن عربی کتاب اسرار آل محمد، نشر الهادی، محمد باقر انصاری زنجانی، صص 179 و 180

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی