آوازک

به سوی حقیقت

نیاز نیست دنبال روشنائیِ حقیقت باشی، فقط کافیه از تاریکیِ جهل دربیای تا روشنائیِ حقیقت خودشو بهت نشون بده

به سوی حقیقت

نیاز نیست دنبال روشنائیِ حقیقت باشی، فقط کافیه از تاریکیِ جهل دربیای تا روشنائیِ حقیقت خودشو بهت نشون بده

پاسخ:[1]

مشهور و غالب مراجع تقلید از جمله؛ امام خمینی(م3)، محمد علی اراکی(م3)، سیدمحمد رضا گلپایگانی(م3)، محمد علی گرامی(م4)، حسین بروجردی(م3)، محمد رحمتی(م3)، سید محمد حسین شاهرودی(م3)، صافی گلپایگانی(م3)، مرتضوی لنگرودی(م3)، نوری همدانی(م3)، محمد تقی بهجت(م3)، شبیری زنجانی(م3)، عباس محفوظی(م3)، موحدی نجفی(م4)، جواد آقا تبریزی(م3)، جوادی آملی(م4)، حسین مظاهری(م4)، خوئی(م3)، دستغیب(م3)، سبحانی(م3)، محمد صادق حسینی روحانی(م3)، سیدمحمد شیرازی(م3)، سیدعلی سیستانی(م3)، شبیری زنجانی(م3)، محمد ابراهیم جنّاتی(م6)، موسوی اردبیلی(م9)، وحید خراسانی(م3)، محمد علوی گرگانی(م3)، میرزا یدالله دوزدوزانی(م3)، سید محمد جواد علوی طباطبائی بروجردی(م3)، سید محمدباقر موسوی شیرازی(م8) و .... سه راه برای تشخیص مجتهد و أعلم بیان کرده اند:

راه اوّل: خودِ انسان یقین کند و به اطمینان برسد، مانند اینکه خود شخص اهل علم باشد و توانائی شناخت مجتهد و اعلم را داشته باشد.

راه دوّم: دو نفر شخصی که عالم و عادل هستند، مجتهد و اعلم بودن کسی را تصدیق کنند. البته به شرطی که دو نفر عالمِ عادل دیگر مخالف آنها سخن نگویند.

راه سوّم: عدّه­ای از اهل علم، مجتهد و اعلم بودن کسی را تصدیق کنند.

 

تبصره: بسیاری از مراجع عظام مانند؛ محمد تقی بهجت(م3)، شبیری زنجانی(م3)، عباس محفوظی(م3)، موحدی نجفی(م4) و میرزا یدالله دوزدوزانی(م3) ... در کنار راه های سه گانه بالا، قائلند اگر کسی از راه دیگری(از هر راهی) غیر از راه های گفته شده در بالا، به اجتهاد و أعلمیت شخصی اطمینان و یقین کند نیز کافی و صحیح است.

 

تبصره: بسیاری از مراجع عظام مانند؛ جواد آقا تبریزی(م3)، جوادی آملی(م4)، حسین مظاهری(م4)، خوئی(3)، دستغیب(م3)، سبحانی(م3)، محمد صادق حسینی روحانی(م3)، سیدمحمد شیرازی(م3)، سیدعلی سیستانی(م3)، شبیری زنجانی(م3)، محمد ابراهیم جنّاتی(م6)، موسوی اردبیلی(م9)، وحید خراسانی(م3) و میرزا یدالله دوزدوزانی(م3) ... قائلند که در کنار راه های سه گانه گفته شده در بالا، گفته یک نفر عالمِ عادل نیز کفایت می کند.

 

تبصره: بعضی از مراجع عظام مانند؛ جوادی آملی(م4)، شبیری زنجانی(م3) و میرزا یدالله دوزدوزانی(م3) ... قائلند که در راه دومی که در بالا ذکر شد، در شرط عدم مخالفت دو عالمِ عادل دیگر جستجو و تفحّص لازم نیست.

 

تبصره: بسیاری از مراجع عظام مانند؛ محمد علوی گرگانی(م3) و ... قائلند که در کنار راه های سه گانه گفته شده در بالا، شیوع و شهرت در مجامع علمی و جامعه نیز می تواند راه چهارمی برای تشخیص مجتهد و اعلم باشد.

 

تبصره: بسیاری از مراجع عظام مانند؛ سبحانی(م3)، فاضل لنکرانی(م5)، فیاض(م21)، محقق کابلی(م22)، مکارم شیرازی(م5)، موحدی نجفی(م4) و ... بجای راه سوم(تصدیق عدّه ای از اهل علم) در راه های سه گانه گفته شده در بالا، راه سوم را شیوع و شهرت دانسته­اند که می تواند مشخص کننده اجتهاد و اعلمیت باشد.

 

تکمله: فتوای محمد سعید حکیم(م8)

مجتهد و اعلم را از دو راه می توان تشخیص داد:

راه اوّل: انسان شخصاً اهل خبره و علم باشد به صورتی که به وسیله امتحان یا ارتباط به یقین رسیده باشد.

راه دوّم: شهادت و گواهی افراد صاحب نظر و مورد اعتماد به شرط اینکه شهادت آنها مستند به  امتحان باشد نه حدس و گمان.

 

تکمله: فتوای سید علی خامنه ای(دامت برکاته):

مجتهد و اعلم را به وسیله امتحان یا تحصیل یقین و لو از شهرت مفید علم یا اطمینان یا با شهادت دو نفر عادل از اهل خبره میتوان تشخیص داد. (استفتائات، باب تقلید)

 


[1] - رساله و استفتائات مراجع عظام، باب تقلید

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی