آوازک

به سوی حقیقت

نیاز نیست دنبال روشنائیِ حقیقت باشی، فقط کافیه از تاریکیِ جهل دربیای تا روشنائیِ حقیقت خودشو بهت نشون بده

به سوی حقیقت

نیاز نیست دنبال روشنائیِ حقیقت باشی، فقط کافیه از تاریکیِ جهل دربیای تا روشنائیِ حقیقت خودشو بهت نشون بده

اهانت به رسول خدا(ص) و اهل بیت او(ع)

ashk | دوشنبه, ۲۳ مهر ۱۳۹۷، ۰۸:۰۷ ب.ظ | ۰ نظر

أبان بن ابی عیّاش از سلیم بن قیس هلالی نقل می کند که گفت: یکی از عادات قریش این بود که هرگاه در مجالس و محافل خود می نشستند و سخن می گفتند همین که یکی از اهل بیت(ع) را می دیدند سخن خود را قطع می کردند. در یکی از همین جلسات، مردی از آنان چنین گفت: مَثَلِ محمد ص در میان اهل بیتش مانند درخت نخلی است که در زباله دانی رشد کرده باشد.

این سخن به گوش رسول خدا ص رسید. حضرت ص خشمگین شد و از خانه بیرون آمد و بالای منبر رفت و روی آن نشست تا مردم جمع شدند. آنگاه برخاست و پس از حمد و ثنای پروردگار چنین فرمود: ای مردم من کیستم؟

گفتند: تو پیامبر خدایی.

حضرت ص فرمود: من پیامبر خدا هستم. من محمد ص پسر عبدالله پسر عبدالمطلب پسر هاشم.... سپس نام اجداد خود را شمرد تا به نزار رسید.

سپس فرمود: بدانید که من و اهل بیتم دو هزار سال قبل از خلقت آدم ع، نوری بودیم در پیشگاه خداوند عالم که هرگاه آن نور خدا را تسبیح می کرد فرشتگان نیز به تبعِ تسبیح او، خدا را تسبیح می کردند. هنگامی که خداوند آدم ع را خلق کرد، آن نور را در صُلب نوح ع بر روی کشتی حمل نمود و پس از آن در صلب ابراهیم ع آن را در آتش افکند و پس از آن پیوسته ما را در اصیل ترین صلب ها جابه جا نمود تا اینکه ما را از بهترین معادن از جهت اصالت و گرامی ترین مکان ها از جهت رشد از میان پدران و مادران خارج ساخت. پدران و مادرانی که هیچیک از آنان هرگز از راه زنا با دیگری ملاقات نکردند.

بدانید که ما فرزندان عبدالمطلب، سروران و بزرگان اهل بهشتیم، یعنی من و علی ع و جعفر و حمزه و حسن ع و حسین ع و فاطمه س و مهدی (عج)، و بدانید که خداوند یک بار بر اهل زمین نظر کرد و از میان آنان دو نفر را برگزید. یکی از آنان منم که مرا به پیامبری و رسالت مبعوث نمود و دیگری علی بن ابیطالب ع است و خداوند به من وحی نمود که او را برادر، دوست، وزیر، وصیّ و جانشین خود قرار دهم.

آگاه باشید که او بعد از من ولیِّ تمام مؤمنان است. هرکس با علی ع دوستی کند خدا با او دوستی می کند و هرکس با علی ع دشمنی کند خدا نیز با او دشمنی می کند. دوست نمی دارد او را مگر مؤمن و دشمنی نمی کند با او مگر کافر. او قِوام و آرامش زمین بعد از من است. او کلمه تقوای الهی و ریسمان محکم خداوند است. می­خواهند نور خدا را با دهان هایشان خاموش کنند ولی خداوند نورش را کامل می کند هر چند کافران آن را نمی پسندند.

سپس خداوند برای بار دوم بر اهل زمین نظر کرد و بعد از ما [پیامبران ع] دوازده جانشین و وصیّ و اهل بیتم را برگزید و آنان را یکی پس از دیگری برگزیدگان امتم قرار داد. مانند ستارگان در آسمان که هرگاه یکی از آنها غایب شود ستاره دیگری به جای آن طلوع می کند. آنان امامانی هدایت شده و هدایت کننده هستند که نیرنگ هیچ نیرنگبازی و خوار کردن هیچ خوارکننده ای ضرری به آنان نمی رساند. آنان حجت های خدا در زمین و شاهدان او بر بندگانش و خزانه های علمش و شارحان وحی اش و معادن حکمتش هستند.

هرکس آنان را اطاعت کند خدا را اطاعت کرده و هرکس از آنان سرپیچی و نافرمانی کند خدا را معصیت کرده است. آنان با قرآن و قرآن با آنان است، هرگز از هم جدا نمی شوند تا اینکه در حوض کوثر بر من وارد شوند، حاضران این را به غایبان برسانند. خدایا شاهد باش ! خدایا شاهد باش! خدایا شاهد باش![1]

 


[1] - کتاب الفبای شیعه اسرار آل محمد(ص)، سلیم بن قیس هلالی، نشر آرام دل،  ترجمه محمد اسکندری، حدیث چهل و پنجم، صص 314 و 315

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی