آوازک

به سوی حقیقت

نیاز نیست دنبال روشنائیِ حقیقت باشی، فقط کافیه از تاریکیِ جهل دربیای تا روشنائیِ حقیقت خودشو بهت نشون بده

به سوی حقیقت

نیاز نیست دنبال روشنائیِ حقیقت باشی، فقط کافیه از تاریکیِ جهل دربیای تا روشنائیِ حقیقت خودشو بهت نشون بده

۶ مطلب با موضوع «احکام شرعی و فقهی :: روزه و ماه رمضان» ثبت شده است

«روزه وصال» چیست و چه حکمی دارد؟

ashk | شنبه, ۱۰ آذر ۱۳۹۷، ۰۹:۳۲ ق.ظ | ۰ نظر

پاسخ:

یکی از انواع روزه‌های حرام «روزه وصال» است[1] که به دو صورت قابل تفسیر است:

1. در وقت نیّت روزه، قصد تأخیر افطار تا سحرِ روز بعد را داشته باشد؛ یعنی شام و سحر را یکی کند.[2] امام صادق(ع) فرمودند: «الْوِصَالُ‏ فِی‏ الصِّیَامِ‏ أَنْ‏ یَجْعَلَ‏ عَشَاءَهُ سَحُورَه‏؛ وصال در روزه یعنی غذایش را تنها در سحر بخورد.»[3]

2. در وقت نیّت، قصد روزه گرفتن دو روز پشت سر هم  راداشته باشد، بدون آن‌که در شب، روزه خود را افطار کند.[4]

  • ashk

پاسخ:

در فرض سؤال، چنین روزه‌ای صحیح نیست، جز در مورد پدری که روزه قضا داشته و پسر بزرگ‌ترش چنین نیت کند که اگر خودم روزۀ قضا داشتم، برای خودم و اگر نداشتم، به عنوان قضای پدرم باشد، که در این صورت - چون قضای روزه پدر بر پسر بزرگ‌ترش واجب است - روزه‌اش صحیح می‌باشد.

با این وجود، برخی مراجع[1] معتقدند با توجه به عدم آگاهی فرد از این مسئله، روزه‌‌های قبلی وی صحیح است.

پاسخ دفاتر مراجع عظام تقلید نسبت به این سؤال، چنین است:[2]

  • ashk

پاسخ:

یک از شرایط صحت روزه، داشتن نیت آن است، پس کسی که نیت روزه نداشته باشد، روزه‌اش صحیح نیست و اگر مربوط به ماه رمضان است، باید قضای آن را بجا آورد. همچنین اگر مُبطل دیگری مانند خوردن و آشامیدن انجام دهد، غیر از قضا، کفاره افطار عمدی نیز بر وی واجب می‌شود.

پاسخ مراجع عظام تقلید نسبت به این سؤال، چنین است:[1]

  • ashk

پاسخ:

مراجع تقلید در این ‌باره می‌گویند:

کسى که نماز قضا دارد جایز است نماز مستحبى بخواند،[1] ولی با داشتن روزه قضا، روزه مستحبی صحیح نیست.

 


[1] - توضیح المسائل (المحشى للإمام الخمینی)، امام خمینی، توضیح المسائل (محشّی)، گردآورنده: بنی‌هاشمی خمینی، سید محمدحسین، ج ‏1، ص 750، م 1373، دفتر انتشارات اسلامی، قم، چاپ هشتم، 1424ق.

  • ashk

پاسخ:

اگر چه حکمت کامل همه احکام فقهی بر ما پوشیده است، اما در ارتباط با موضوع مطرح شده به دلایل مختلف، ممکن است این تفاوت وجود داشته باشد، از جمله اگر هر دو گروه موظف بودند که نماز و روزه گذشته خود را قضا کنند، ورود به دین اسلام برای افراد علاقه‌مند به این دین دشوار شده و انگیزه آنان را برای مسلمان‌شدن تضعیف می‌نمود.

  • ashk

سید بن طاووس در کتاب اقبال، در باب اعمال شب اول ماه رمضان حدیثی به شرح ذیل، از امام صادق(ع) نقل می‌کند:

«کسی که در شب اول ماه رمضان در نهر جارى غسل کند، و سى کف آب بر سر بریزد، تا ماه رمضان سال آینده‏ [از گناه] پاک خواهد شد».[1]

درباره این حدیث باید گفت:

1. این روایت، در منابع اصلیِ حدیثی نیامده، و سید بن طاووس نیز بدون ذکر سند و به صورت مُرسل آن ‌را به امام صادق(ع) نسبت می‌دهد؛ پس از این جهت، حدیثی معتبر به شمار نمی‌رود.

2. صرف نظر از سندِ حدیث، با توجه به این‌ که نسبت به انجام غسل در شب اول ماه رمضان، احادیثی دیگر وجود دارد،[2] استحباب غسل شب اول ماه رمضان پذیرفتنی است، ولی ویژگی‌های خاصی که در این حدیث بیان شده - از جمله غسل در آب جاری و ریختن سی مُشت آب بر سر - را تنها به قصد رجاء و امید ثواب می‌توان انجام داد.

ضمن این ‌که مراد از آب جاری، آب رودخانه، چشمه و هر آبی است که راکد نباشد. و بر اساس برخی اقوال، آب لوله‌کشی شهری و حمام‌های امروزی را نیز در بر می‌گیرد.[3] بنابراین، غسل در زیر دوش حمام نیز، حکم غسل با آب جاری را پیدا خواهد کرد.[4]

 


[1] - «مَنِ اغْتَسَلَ أَوَّلَ لَیْلَةٍ مِنْ شَهْرِ رَمَضَانَ فِی نَهَرٍ جَارٍ وَ یَصُبُّ عَلَى رَأْسِهِ ثَلَاثِینَ کَفّاً مِنَ الْمَاءِ طَهُرَ إِلَى شَهْرِ رَمَضَانَ مِنْ قَابِلٍ‌»؛ سید ابن طاووس، رضى الدین، على، الإقبال بالأعمال الحسنة، ج ‌1، ص 14، تهران، دار الکتب الإسلامیة، چاپ دوم، 1409ق؛ عاملى، حرّ، محمد بن حسن، وسائل الشیعه، ج ‌3، ص 325، ح 3773، قم، مؤسسه آل البیت (ع)، چاپ اول، 1409ق.

[2] - ر. ک: وسائل الشیعه، ج ‌3، ص 325، «بَابُ مَا یُسْتَحَبُّ مِنَ الْأَغْسَالِ فِی شَهْرِ رَمَضَانَ»‌، قم، مؤسسه آل البیت(ع)، چاپ اول، 1409ق.

[3] - ر. ک: امام خمینی، توضیح المسائل (محشّی)، گردآورنده: بنی‌هاشمی خمینی، سید محمدحسین، ج ‌1، ص 44، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ هشتم، 1424ق.

  • ashk