آوازک

به سوی حقیقت

نیاز نیست دنبال روشنائیِ حقیقت باشی، فقط کافیه از تاریکیِ جهل دربیای تا روشنائیِ حقیقت خودشو بهت نشون بده

به سوی حقیقت

نیاز نیست دنبال روشنائیِ حقیقت باشی، فقط کافیه از تاریکیِ جهل دربیای تا روشنائیِ حقیقت خودشو بهت نشون بده

۳۰ مطلب با موضوع «پاسخ به شبهات» ثبت شده است

 

پاسخ:

از اموری ‌که در روح انسان اثر تربیتی دارد، نوع کار و محیط کاری است که در طول زمان، آثار تخریبی و یا سازنده خود را بر روی نفس، خواهد گذاشت. به همین دلیل، در آموزه‌های دینی نکوهش‌ها و یا ستایش‌هایی نسبت به برخی از شغل‌ها مشاهده ‌می‌شود. در همین راستا، قصابی نیز از شغل‌های مکروه قلمداد شده و در مواردی به دلیل این کراهت نیز اشاره شده است:

پیامبر گرامی اسلام(ص) فرمود: «…وَ أَمَّا الْقَصَّابُ‏ فَإِنَّهُ یَذْبَحُ حَتَّى تَذْهَبَ الرَّحْمَةُ مِنْ قَلْبِه‏»؛[1] قصّاب آن‌قدر ذبح می‌کند تا مهر و عطوفت از دلش می‌رود.

  • ashk

پاسخ:

بیشتر مراجع تقلید چنین کاری را جایز شمرده‌اند، ولی برخی فقهاء[1] آن ‌را تنها با رضایت مَجْنی علیه(کسی که به او جنایت شده) یا حاکم شرع (حکم دادگاه) جایز شمرده و برخی[2] نیز، در مورد حدّ، آن ‌را جایز نمی‌دانند.

پاسخ دفاتر مراجع عظام تقلید نسبت به این سؤال، چنین است:[3]

  • ashk

روایت چغندر و یهود

ashk | يكشنبه, ۱۵ مهر ۱۳۹۷، ۰۷:۰۹ ق.ظ | ۰ نظر

 

پرسش:

آیا در روایات به خواص چغندر اشاره شده است؟ آیا خداوند، جذام را با خوردن برگ چغندر و کندن رگ‌ها توسط یهود از آنها دور کرد؟

 

پاسخ:

الف. چغندر به عربی، یکی از معانی «السِّلْق»[1]‏ است. در طب سنتی، استفاده از برگ آن برای بهبود بیماری سفارش شده است، اما خوردن خود چغندر به جهت طبع سودایی توصیه نشده است، و باید توجه کرد روایاتی که در آنها به صورت مطلق از چغندر تعریف شده، با روایتی که تنها توصیه به خوردن برگ آن شده،  مقیّد می شود.

  • ashk

 

اعتکاف، مستحبی مؤکد است و پیامبر اسلام ص و ائمه اطهار(ع) بارها آن ‌را انجام داده‌اند که تنها گزارش برخی از این موارد به دست ما رسیده است:

1. پیامبر اکرم ص: اعتکاف نزد پیامبراکرم ص اهمیت زیادی داشت، تا آن‌جا که در سالی که به دلیل جنگ بدر، موفق به انجامش نشدند، قضای آن ‌را در سال بعد به جا آوردند؛ در همین زمینه، امام صادق ع می‌فرمایند: «جنگ بدر در ماه رمضان واقع شد و پیامبراکرم ص موفق به اعتکاف نشد؛ از این‌ رو، در سال بعد از آن، 20 روز اعتکاف نمود، 10 روز برای همان سال و 10 روز برای قضای سال قبل».[1]

همچنین امام صادق ع در مورد زمان اعتکاف پیامبراکرم ص فرمود: «حضرتشان ابتدا در دهه اول ماه رمضان در مسجد معتکف ‌شد و سال بعد در دهه دوم، ولى پس از آن همیشه در دهه سوم ماه رمضان اعتکاف می‌نمود».[2]

  • ashk

یک فرسخ شرعی چند کیلومتر است؟

ashk | جمعه, ۱۳ مهر ۱۳۹۷، ۰۳:۲۱ ب.ظ | ۰ نظر

پاسخ:

فرسخ؛ یکی از  واحدهای اندازه‌گیری مسافت است. هر فرسخ، سه مِیل و هر میل، - بنابر نظر مشهور فقهاء - چهار هزار ذراع و طول هر ذراع نیز 24 انگشت یا دو وجب شخص معمولى است. بنابراین، فرسخ، بر حسب ذراع دوازده هزار ذراع خواهد بود که مقدار آن بر حسب کیلومتر، به طور تقریبى بین پنج تا پنج و نیم کیلومتر محاسبه شده است.

شایان ذکر است؛ فقها از احکام مرتبط با فرسخ، در باب‌هایى؛ نظیر نماز، حج و تجارت سخن گفته‌‏اند.[1]

 


[1] - هاشمى شاهرودى، محمود، فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت(ع)، ج ‏5، ص 681، قم، موسسه دائرة المعارف فقه اسلامى، مرکز پژوهشهاى فارسى الغدیر، چاپ اول، 1426 ق.

  • ashk

 

پرسش

در داستانی چنین آمده است: «وقتی اسیران ایرانی را نزد عمر(خلیفه دوم) آوردند، عمر آنها را دست‌بسته دید و پرسید: چرا چنین کرده‌اید؟ گفتند: رسم ما ایرانیان این است که در برابر پادشاهانمان چنین می‌ایستیم. عمر بن خطاب از این حالت خوشش آمد و دستور داد از این پس در نماز چنین بایستند و مردم هم مطابق دستور عمل کردند و به این ترتیب، تکتف، سنت شد»؛ آیا این مطلب صحیح است؟ و بدعتی از ایرانی‌ها بوده است؟

 

پاسخ

شواهدی در روایات اهل‌بیت(ع) یافت می‌شود که دست روی دست گذاشتن از آدابی است که در میان زرتشتیان رواج داشته و مسلمانان نباید در نماز خود، مشابه رفتار آنان را انجام دهند.[1]

  • ashk

باید توجه داشت که تهمتها و افتراها بر علیه شیعه بسیار زیاد است. به طوری که هر روز شاهد نوع جدیدی از آنها هستیم. این به معنای عدم توانایی تهمت زنندگان در مقابل فکر و منطق و برهان شیعی و عجز در مقابل مستندات قوی شیعه در اثبات عقائد خود از طریق قرآن و سنت و عقل می­باشد و به همین بخاطر دشمنان شیعه دست به افتراء و تهمت می زنند.

از جمله این تهمتها، متهم کردن شیعه به این است که شیعه قائل به این شده که جبرئیل (ع) از طرف خداوند مامور ابلاغ رسالت به علی بن ابیطالب(ع) شده ولی هنگام نزول چون حضرت علی(ع) را هنگامی که خواب بود در کنار پیامبر یافت، به مجرّد بیدار شدن پیامبر(ص) جبرئیل(ع) در امانت خیانت کرد و رسالت را به محمد(ص) تسلیم کرد!!

و لذا شیعه در آخر نمازشان سه مرتبه می گویند: «خان الامین» یعنی جبرئیل امین خیانت کرد!!

این شبهه حتی استحقاق جواب و ردّ ندارد ولیکن از باب پاسخ دادن به سئوال مورد نظر می­گوئیم:

  • ashk

«طَمْث‏» به معنای خون حیض،[1] و خون بکارت(دوشیزگى)[2]‏ است. «طامث»؛ یعنی حائض.[3] «طَمَثَتْ المرأة»؛ یعنى زن حائض شد.[4]

آنچه از این ریشه در دو آیه قرآن آمده، کنایه‌ای از باکره ‌بودن حوریان بهشتی است: «لَمْ یَطْمِثْهُنَّ إِنْسٌ قَبْلَهُمْ وَ لا جَان‏؛ دست هیچ انس و جنّى پیش از ایشان به آنها نرسیده است.»[5]

در برخی روایات، از خون حیض نیز تعبیر به «طمث» شده است،[6] زیرا «طمث» علاوه بر خون بکارت، نام دیگر خونى است که پس از بلوغ، به صورت عادت ماهانه، در ایامى خاص از رحم زن بیرون می‌آید.[7]

در بیشتر موارد، کتب فقهی نیز از مشتقات «طمث»، همان معنای حیض را اراده می‌کنند.

 


[1] - ازهرى، محمد بن احمد، تهذیب اللغة، ج 13، ص 216، بیروت، دار احیاء التراث العربی‏، چاپ اول‏، 1421ق؛ راغب اصفهانى، حسین بن محمد، مفردات ألفاظ القرآن‏، ص 524، بیروت، دار القلم‏، چاپ اول‏، 1412ق.

[2] - مفردات ألفاظ القرآن‏، ص 524.

[3] - همان؛ صاحب، اسماعیل بن عباد، المحیط فی اللغة، بیروت، عالم الکتب‏، چاپ اول‏، 1414ق.

[4] - طریحى، فخر الدین بن محمد، مجمع البحرین‏، ج 2، ص 258، تهران، مرتضوی‏، چاپ سوم‏، 1375ش.

[5] - سوره مبارکه رحمن، آیات شریفه 56 و 74

[6] - برای نمونه؛ ر.ک: حمیرى، عبدالله بن جعفر، قرب الإسناد، ص 225، قم، مؤسسة آل البیت(ع)، چاپ اول‏، 1413ق؛ کلینى، محمد بن یعقوب‏، کافی، ج ‏3، ص 79، تهران، دار الکتب الإسلامیة، چاپ چهارم‏، 1407ق.

[7] -  ر. ک: جهامى، جیرار، موسوعة مصطلحات ابن سینا، ص 460 و 670، بیروت، مکتبة لبنان ناشرون‏، چاپ اول، 1425ق.

  • ashk

 

در منابع روائی و تاریخی، اسناد زیادی است که خلفای قبل از حضرت علی ع بدعت گذار بودند. از جمله روایتی که حضرت علی ع برای سلیم بن قیس هلالی(ره) نقل می کند که ابتدا در باب مراتب علماء سخن می­گوید و سپس به بدعت گذاری خلفاء اشاره می کند.

حدیث به شرح زیر است:

سلیم بن قیس می گوید: حضرت امیرالمؤمنین علی ع برایم حدیث نقل می کرد و می فرمود:

پیامبر اکرم ص فرمودند: دو حریص هستند که هرگز سیر نمی شوند، حریص در دنیا که از آن سیر نمی شود و حریص در علم که او نیز از علم سیر نمی شود، پس هرکس بر آنچه که خداوند از دنیا برای او حلال کرده اکتفاء کند سالم می ماند و هرکس از راه غیرحلال مال دنیا را بدست آورد هلاک می شود، مگر اینکه توبه کرده و بازگردد.

هرکس علم را از اهلش یاد بگیرد و به آن عمل کند نجات می یابد و هرکس هدفش از علم، تحصیل دنیا باشد نابود می شود و بهره او از علم فقط دنیا خواهد بود.

  • ashk

 

پاسخ:

پس از این‌که شخصی از دنیا می‌رود، نزدیکان او و یا دیگران می‌توانند او را از ثواب و پاداش اعمال خیر؛ مانند خواندن قرآن، بهره‌مند سازند. بدین صورت که با انجام عبادات یا انجام دیگر کارهای خیر و اهدای ثواب آن به فرد مورد نظر، موجب بهره‌مندی او نعمت‌های بیشتر و یا تخفیف‌های در مجازات او شوند. از جمله این موارد می‌توان به خواندن قرآن، نماز، انجام روزه، کمک به دیگران و رفع مشکلات آنان خصوصاً افراد یتیم و بی‌بضاعت و حتی ملاطفت به حیوانان و غذا دادن به آنها اشاره کرد.

در آموزه‌های دینی، درباره غذا دادن به حیوانات و پرندگان و مهربانی با این موجودات سفارش شده است:

  • ashk

 

پرسش:

در آیه 31 سوره نور از افرادی نام برده شده است که نیازی نیست بانوان در برابر آنان حجاب داشته باشند. پرسش‌ آن است که آیا آزاد بودن در برابر شوهر مانند آزادی در برابر برادر زاده و خواهرزاده و دیگر محارم است؟

 

پاسخ:

همان ‌گونه که می‌دانید، قرآن کتابی است که حکم قانون اساسی را دارد که در آن کلیات احکام بیان شده، و جزئیات آن به عهده مفسران وحی، یعنی پیامبر اسلام ص و ائمه اطهار ع است؛ لذا برای تبیین موارد جزئی باید به سراغ روایات رفت.

یکی از موارد تبیین و تفسیر قرآن، بیان حدّ و حدودی است که زنان در پوشش آن آزادند؛ یعنی پوشش آن مواضع بر زنان واجب نیست. بنابر این یکی از روایاتی که به تبیین بخشی از احکام پوشش زنان در آیه مورد نظر(آیه 31 سوره نور) پرداخته، این روایت است:

  • ashk

برای پاسخ به این پارادوکس، کلیپ زیر را مشاهده کنید.

 

 

                                  دریافت
                          مدت زمان: 10 دقیقه 6 ثانیه

  • ashk

اگرچه زیبایی و سفیدروییِ ظاهری نمی‌تواند معیار اصلی برای ازدواج باشد، اما طبیعی است که داشتن همسری که علاوه بر دارا بودن ایمان و اخلاق و معیارهای معنوی برای ازدواج، زیبارو نیز باشد، امتیازی برای یک مرد به شمار می‌آید.

با ذکر این مقدمه، به بررسی روایت منقول از امام رضا(ع) می‌پردازیم:

«عِدَّةٌ مِنْ أَصْحابِنا عَنْ سَهْلِ بْنِ زِیادٍ عَنْ بَکْرِ بْنِ صالِحٍ عَنْ بَعْضِ أَصْحابِهِ عَنْ أَبی الْحَسَن(ع): مِنْ سَعَادَةِ الرَّجُلِ أَنْ یَکْشِفَ الثَّوْبَ عَنِ امْرَأَةٍ بَیْضَاءَ».[1]

از لحاظ سندی، با آن ‌که این روایت در کتاب معتبری نقل شده است، اما به دلیل مجهول بودن نام برخی از راویان آن،[2] و نیز اختلاف ‌نظر درباره توثیق دیگر راویان،[3] روایتی ضعیف ارزیابی می‌شود.

اما با چشم‌پوشی از ضعف سند، با توجه به مقدمه یادشده، محتوای آن می‌تواند قابل پذیرش باشد، علاوه بر آن ‌که «امْرَأَةٍ بَیْضاء»، غیر از زیبایی صورت، دارای معانی دیگری نیز می‌باشد که شاید روایت ناظر به آنها باشد:

1. پاک بودن از عیوب: در زبان عرب، ‌هنگامی که گفته می‌شود فلانی سفید است، یک معنایش آن است که دامن او از عیب‌ها و ناپاکی‌ها مبرّا و پاک است.

2. صاحب فضل و کرم بودن: در این زبان، برای توصیف افرادی که دارای فضل و کرم باشند نیز از تعبیر «سفید» استفاده می‌شود.[4]

3. پاک بودن از حیض: از آن‌جا که در حدیث حائض «یُمْسِکُ عَنْها زَوْجُها حَتَّى تَرَى الْبَیاض‏»،[5] «سفیدی» به معنای «پاک بودن از حیض» است،[6] ممکن است که منظور از سفیدی در این روایت نیز آن باشد که در شب زفاف، همسرش پاک از حیض باشد.

 


[1] - کلینى، محمد بن یعقوب‏، کافی، ج ‏5، ص 335، قم، دار الحدیث‏، چاپ اول، 1429ق.

[2] - «بَعْضِ أَصْحَابِهِ» بکر بن صالح رازی که در روایت آمده، مشخص نشده‌ که چه کسانی هستند.

[3] - درباره بکر بن صالح رازی اختلاف نظر وجود دارد و برخی از عالمان رجال او را ضعیف دانسته‌اند. ر. ک: غضائری، احمد بن حسین، کتاب الضعفاء، ج 1، ص 44، قم، مؤسسه اسماعیلیان، 1364ق؛ حلّی، حسن بن یوسف، خلاصة الاقوال، ص 208، نجف اشرف، منشورات المطبعة الحیدریة، چاپ دوم، 1381ق.

[4] - مصطفوى، حسن‏، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم‏، ج ‏1، ص 362، تهران، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی‏، چاپ اول، 1368ش‏.

[5] - کافی، ج ‏5، ص 261.

[6] - طریحی، فخر الدین بن محمد، مجمع البحرین، ج‏ 4، ص 198، تهران، مرتضوى‏، چاپ سوم، 1375ش‏.

  • ashk

منابع فقه و احکام اسلامی چیست؟

ashk | سه شنبه, ۱۳ شهریور ۱۳۹۷، ۱۲:۵۴ ب.ظ | ۰ نظر
  • ashk

نامگذاری شبهای دهه اول محرم

ashk | دوشنبه, ۱۲ شهریور ۱۳۹۷، ۱۱:۱۶ ب.ظ | ۰ نظر

 

هر یک از شب های محرم به نام یکی از شهدا یا شخصیت ها یا وقایعی مرتبط با جریان کربلا نام گذاری شده است. مداحان در دهه محرم روضه و نوحه مرتبط با نامگذاری آن شب را می خوانند.

شب اول: مسلم بن عقیل

مسلم، نخستین شهید واقعه کربلاست. شهادت او کمی پیش‌تر از حادثه کربلا رخ داده است و شب نخست ماه محرم به پاس فداکاری و جان فشانی‌های این سفیر شهید راه سرخ، شب حضرت مسلم بن عقیل نام نهاده شده است. مسلم الگوی محبت و وفاست. او عاشقی دل باخته بود که تا آخرین لحظه از عشق پاک خود به حسین(ع) دست بر نداشت و در اوج بی وفایی کوفیان به مولایش وفادار ماند.

شب دوم: ورود به کربلا

امام حسین(ع) روز دوم محرم سال ۶۱ ه ق به سرزمین کربلا وارد شد. به خاطر همین روز دوم محرم، روز ورود به کربلا نام گذاری شده است. روز دوم، نماد پایداری است. اباعبدالله الحسین(ع) از همان آغاز حرکت با حوادث گوناگونی روبه رو شد. از بی‌وفایی کوفیان گرفته تا تعقیب شدن از سوی سپاهیان دشمن. با این حال از ادامه راه منصرف نشد و هم چنان استواری ورزید. حسین(ع) آموزگار بزرگ پایداری است.

  • ashk