آوازک

به سوی حقیقت

نیاز نیست دنبال روشنائیِ حقیقت باشی، فقط کافیه از تاریکیِ جهل دربیای تا روشنائیِ حقیقت خودشو بهت نشون بده

به سوی حقیقت

نیاز نیست دنبال روشنائیِ حقیقت باشی، فقط کافیه از تاریکیِ جهل دربیای تا روشنائیِ حقیقت خودشو بهت نشون بده

۱۹ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «فقهی» ثبت شده است

رعایت مُوالات عُرفی در حج به چه معنا است؟

ashk | سه شنبه, ۱ آبان ۱۳۹۷، ۱۱:۰۳ ب.ظ | ۰ نظر

 

پاسخ:

موالات عرفی که در برخی عبادات شرط صحت آنها است، به معنای رعایت بهم پیوستگی اجزاء آن عبادت است؛ یعنی بین اجزای آن عمل عبادی، نباید به قدری فاصله شود که مخلِّ بهم پیوستگی آنها شده و در عرف بگویند آن عمل، ناتمام رها شده است؛ مثلاً، در وضو گفته می‌شود، شستن و مسح اعضا باید پشت سر هم باشد، و نباید به قدری فاصله شود که موالات عرفی از بین برود.[1]

در مناسک حج و انجام طواف نیز فقها می‌گویند، باید موالات عرفی رعایت شده و بین شوط‌های هفت‌گانه فاصله چندانی نشود.[2] همچنین این مسئله درباره شوط‌ها و رفت و آمدهایی که در سعی بین صفا و مروه انجام می‌شود نیز مطرح است.[3]

 


[1] - امام خمینى، سید روح اللّٰه، تحریر الوسیله، مترجم، اسلامى، على، ج ‌1، ص 47، م 15، قم، دفتر انتشارات اسلامى، چاپ 21، 1425ق.

[2] - ر. ک: همان، ج ‌2، ص 229.

[3] - شبیرى زنجانى، سید موسى، مناسک زائر، ص 158، قم، شهاب الدین، چاپ اول، 1427ق.

  • ashk

پاسخ:

تصرف در مالی که از راه حرام بدست آمده جایز نیست و اگر شخصی حق بیمه را از مال حرام بپردازد، مبلغی که به عنوان حق بیمه پرداخت کرده، در ذمّه اوست، ولی در فرض سؤال، بیشتر مراجع معتقدند که استفاده از خدمات بیمه مانعی ندارد، اما برخی مراجع[1] نیز چنین استفاده‌ای را جایز نمی‌دانند.

پاسخ مراجع عظام تقلید نسبت به این سؤال، چنین است:[2]

  • ashk

پاسخ:

جلب توجه مردم نمی‌تواند عذری برای ترک نماز باشد و در فرض پرسش، لازم است با بیشترین تلاش برای جلب توجه کمتر، در نزدیک‌ترین مکان – حتی گوشه‌ای از خیابان – نمازش را بخواند.

پاسخ مراجع عظام تقلید نسبت به این سؤال، چنین است:[1]

  • ashk

یک فرسخ شرعی چند کیلومتر است؟

ashk | جمعه, ۱۳ مهر ۱۳۹۷، ۰۳:۲۱ ب.ظ | ۰ نظر

پاسخ:

فرسخ؛ یکی از  واحدهای اندازه‌گیری مسافت است. هر فرسخ، سه مِیل و هر میل، - بنابر نظر مشهور فقهاء - چهار هزار ذراع و طول هر ذراع نیز 24 انگشت یا دو وجب شخص معمولى است. بنابراین، فرسخ، بر حسب ذراع دوازده هزار ذراع خواهد بود که مقدار آن بر حسب کیلومتر، به طور تقریبى بین پنج تا پنج و نیم کیلومتر محاسبه شده است.

شایان ذکر است؛ فقها از احکام مرتبط با فرسخ، در باب‌هایى؛ نظیر نماز، حج و تجارت سخن گفته‌‏اند.[1]

 


[1] - هاشمى شاهرودى، محمود، فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت(ع)، ج ‏5، ص 681، قم، موسسه دائرة المعارف فقه اسلامى، مرکز پژوهشهاى فارسى الغدیر، چاپ اول، 1426 ق.

  • ashk

 

پاسخ:

1. اگر جایزه، از مبلغ دریافتی از سایر شرکت‌کنندگان - که بازنده محسوب می‌شوند - تهیه می‌شود، این مسابقه، نوعی قمار بوده و شرکت در آن جایز نیست.

2. اگر این نرم افزار هیچ منفعت و کارکرد حلالی نداشته باشد، طراحی، برنامه‌نویسی و تولید آن حرام است و دریافت اجرت بر این کار نیز جایز نبوده و فرد، مالک اجرت‌ دریافتی نمی‌گردد و باید آن را برگرداند.

 

پاسخ مراجع عظام تقلید نسبت به این سؤال، چنین است:[1]

  • ashk

 

پاسخ:

طلاق خُلع وقتی تبدیل به رجعی می‌شود که زن در دوره عده، به مهریه خود رجوع کند؛ یعنی آن مهریه‌ای که به شوهر بخشیده را خواستار شود، که در این صورت با پذیرش مرد، رابطه زوجیت مجدداً برقرار می‌شود، هر چند جایی ثبت نگردیده باشد.

حال اگر قبل از رجوع زن، مرد این مهریه را بپردازد و زن آن ‌را قبول نماید، خودِ دریافت این مبلغ به معنای رجوع ضمنی زن شمرده می‌شود، ولی صرف سخن مرد مبنی بر بازپرداخت مهریه - بدون اعلام رضایت از سوی زن - دلالت بر رجوع زن ندارد و در این صورت طلاق خلع تبدیل به رجعی نمی‌گردد.

 

پاسخ دفاتر مراجع عظام تقلید نسبت به این سؤال، چنین است:[1]

  • ashk

معنای «حِضانَت» چیست؟

ashk | يكشنبه, ۸ مهر ۱۳۹۷، ۱۱:۱۳ ق.ظ | ۰ نظر

 

پاسخ:

در بررسی لغوی، «حضانت» از ریشه «حضن» گرفته می‌شود، «حِضن» در لغت به «فاصله زیر بغل تا پهلو» گفته می‌شود و «احتضانک الشیء» به معنای چیزی را حمل کردن و یا در بغل گرفتن است، چنان‌ که زن فرزندش را در بغل می‌گیرد و با یک سمت خود به دوش می‌گیرد.

«الحضانة» - و یا در نگارش فارسی «حضانت» -  به فعالیت «حاضنة» و «حاضن» و یا «سرپرست زن» و «سرپرست مرد» گفته می‌شود که تربیت کودک را به عهده دارند.[1]

در نگاه فقهی - حقوقی، «حضانت» نوعى ولایت بر طفل و مجنون می‌باشد از جهت تربیت و آنچه متعلق به مصلحت وى است؛ مانند: محافظت، در گهواره گذاردن و برداشتن از گهواره، سرمه کشیدن و روغن مالیدن، پاکیزه نمودن، شستن جامه‌هاى او و غیر اینها.[2]

به عبارت دیگر، هر آنچه عرفاً از لوازم نگهداری یک کودک است، داخل در محدوده «حضانت» خواهد شد که این موضوع در زمان‌ها و مکان‌های مختلف، متفاوت است.

از نظر اسلام، نفقه (مخارج و هزینه‌های مالی) همه فرزندان بر عهده پدر است، اما حق حضانت و سرپرستى و تربیت اطفال با توجه با شرایطی چون سن آنان، پسر یا دختر بودن، و ... تعیین می‌شود.

 


[1] - فراهیدی، خلیل بن احمد، کتاب العین، ج 3، ص 105، قم، هجرت، چاپ دوم، 1410ق. 

[2] - جابرى عربلو، محسن‏، فرهنگ اصطلاحات فقه اسلامى‏، ص 86، تهران، امیر کبیر، چاپ اول، 1362ش.

  • ashk

مسئله مصلحت و مفسده،[1] از مباحثی است که در کلام، فقه و اصول، بویژه در مکتب‌های اصولیِ اهل‌سنت مطرح شده است. در این نوشتار، به یکی از مباحث آن؛ یعنی معنای مصلحت و مفسده و اقسام آن می‌پردازیم.

 

مفهوم‌شناسی مصلحت و مفسده

 

الف) معنای لغوی

واژه «مصلحت» برگرفته از ریشه «صَلَحَ» بوده[2] و در برابر «مفسده» از ریشه «فَسَدَ» به کار می‌رود؛[3] از این‌رو در این مفاهیم به کار می‌رود: درستی و راستی در قلب و رفتار، نکو شدن، کارهاى خیر و سودمند، راست نمودن و به راه آوردن امر و یا چیزی بعد از آن ‌که از راه به در شده و دچار فساد گردیده است.[4]

«فساد» خارج شدن از حدّ اعتدال است، چه زیاد باشد یا کم. مورد استعمالش در جان، بدن و اشیائی است که از حدّ اعتدال و مستقیم خارج شده‌اند.[5]

بنابراین، می‌توان دو رکن «خیر و پسندیده بودن» و «سودمندی برای انسان» را از معنای لغوی مصلحت مد نظر قرار داد.

نزد برخی از عالمان اصول فقه، معنای لغوی واژه مصلحت، جلب منفعت و دفع ضرر است.[6]

ناگفته نماند که از ریشه «صلح»، واژه «استصلاح» نیز به ‌کار برده شده است؛ معنای این واژه در لغت در برابر استفساد[7] و به معنای «به صلاح آوردن»، «درست شمرده و پسندیده دانستن»[8] و «طلب أصلح»[9] است.

  • ashk

 

روایاتی با مضمونی نسبتاً مشابه وجود دارد که توصیه به آن می‌کند که از سوار شدن زنان بر روی زین ‌ها جلوگیری شود:

1. امام صادق(ع): «نَهَى رَسُولُ اللهِ(ص) أَنْ یُرْکَبَ سَّرْجُ بِفَرْج‏»؛[1] پیامبر(ص) از نشستن زنان بر روی زین نهى کردند.

2. امام علی(ع)‏: «لَا تَحْمِلُوا الْفُرُوجَ عَلَى السُّرُوجِ فَتُهَیِّجُوهُنَّ لِلْفُجُور»؛[2] زنان را بر زین سوار نکنید؛ زیرا منجر به آن خواهد شد که غریزه جنسی آنان را زیاد کنید.

3. در برخی از روایات سوار شدن زنان بر مرکب نشانه‌ای از نشانه‌های آخر‌الزمان دانسته شده است.[3]

در ارتباط با این روایات، بیان چند نکته ضروری است:

  • ashk

 

در روایتی که مجلسی اول(ره) آن ‌را صحیح دانسته است،[1] امام صادق(ع)، پدرشان امام باقر(ع) را آغازگر بیان احکام حج به مردم معرفی کرده است:

راوی از امام صادق(ع) نقل می‌کند: «... رسول خدا(ص) فرمود: هر کس بمیرد و امام زمانش را نشناسد، در جاهلیت مرده است. در امامت پیامبر اسلام(ص) و امام على(ع) تردیدی نبود، ولى گروهى نیز معتقد به امامت معاویه نیز بودند! بعد از آن امام حسن(ع) و امام حسین(ع) امام بودند، ولى گروهی هم به امامت یزید و هم به امامت امام حسین(ع) معتقد ‌را امام می‌دانستند. قطعاً آن‌دو مساوی نبودند! مساوی نبودند! مساوی نبودند! سپس امام ساکت شد و پس از آن فرمود: ادامه دهم؟! راوی پاسخ داد: بلی! فدایت شوم! امام فرمود: سپس علی بن الحسین(ع) امام شد و سپس ابو جعفر(باقر) محمد بن علی(ع)! و شیعیان قبل از امام باقر(ع) به مناسک حج و حلال و حرام خود شناخت کاملی نداشتند، تا آن‌که حضرتشان این احکام را به صورت دقیق به آنان آموخت، تا آن‌جا که دیگر مردم برای شناخت احکام نیازمند آنان [شیعیان] شدند...».[2]

مشخص است که معنای روایت آن نیست که تا آن زمان برای حج آداب و احکامی نبود؛ زیرا پیامبر اسلام(ص) و ائمه اطهار(ع) خود به همراه یارانشان بارها حج را انجام داده بودند؛ بلکه گزارش موجود در روایت ناظر به این مطلب است که شیعیان در زمان امام سجاد(ع) و ابتدای زمان امام باقر(ع) در چنان تنگنایی قرار داشتند که حتی نمی‌توانستند احکام حج را بر اساس مکتب خویش از امامان و اندیشمندان خود بیاموزند و به ناچار مسائل خود را از علمای اهل‌سنت می‌پرسیدند، اما بعد از رفع نسبی خفقان و ترویج فقه توسط امام باقر(ع) نه تنها این مشکل شیعیان برطرف شد، بلکه فقه شیعه تا اندازه‌ای پیشرفت کرد که غیر شیعیان نیز برای آموختن مسائل حج به آنان مراجعه می‌کردند.

دلیل این امر آن است که پایه‌های حکومت اموی در حال تضعیف‌شدن بود و بر خلاف اوایل دوران اموی، حتی غیر شیعیان نیز فرمانروایان اموی را به عنوان مرجع دینی به رسمیت نشناخته و با آن‌که شاید برخی از آنان معتقد به امامت ائمه شیعه نبودند، اما آن حضرات را به عنوان مرجع علمی قبول داشتند؛ از این‌رو، در زمان امام باقر(ع) زمینه برای شناخت دقیق احکام  فقهی مهیا گشت.

 


[1] - مجلسی، محمد باقر، مرآة العقول فی شرح أخبار آل الرسول، محقق، مصحح، رسولی، سید هاشم، ج 7، ص 108، تهران، ‌دار الکتب الإسلامیة، چاپ دوم، 1404ق.

[2] - عیاشی، محمد بن مسعود، التفسیر، محقق، مصحح، رسولی محلاتی، هاشم، ج 1، ص 252، تهران، المطبعة العلمیة، چاپ اول، 1380ق؛ کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، محقق، مصحح، غفاری، علی اکبر، آخوندی، محمد، ج 2، ص 20، تهران، دار الکتب الإسلامیة، چاپ چهارم، 1407ق.

  • ashk

 

تهیه گزارشی که با واقعیت مطابقت ندارد، جایز نیست و دستمزدی که از این طریق به دست می‌آید حرام خواهد بود. حال اگر در مقابل تهیه این گزارش، دستمزدی مطالبه نشود و حقوق دریافتی، بابت انجام سایر کارهای حلال باشد، حقوق، حلال است، ولی حرمت تهیه گزارش دروغ، به جای خود باقی خواهد ماند.

پاسخ مراجع عظام تقلید نسبت به این سؤال، چنین است:[1]

  • ashk

 

پاسخ دفاتر مراجع عظام تقلید نسبت به این سؤال، چنین است:[1]

دفتر حضرت آیت الله العظمی خامنه ای (مد ظله العالی):

در هر حال خودکشی جایز نیست.

دفتر حضرت آیت الله العظمی مکارم شیرازی (مد ظله العالی):

این کار جایز نیست.

دفتر حضرت آیت الله العظمی صافی گلپایگانی (مد ظله العالی):

خودکشی در هیچ شرایطی جایز نیست و در زندگی باید زن هوشیار باشد تا در شرایطی قرار نگیرد که امکان تعرض به او پیش آید.

پاسخ حضرت آیت الله مهدی هادوی تهرانی (دامت برکاته) به این شرح است:

کشتن خود جایز نیست، هر چند آبروی وی در خطر باشد.

در فرض مزبور اگر خانم مانعی از ازدواج با مرد متجاوز ندارد – یعنی همسر ندارد و در عدّه ی طلاق یا وفات نمی باشد – خود را برای مرد مزبور عقد شرعی – ولو موقت – نماید تا ذات عمل حرام نباشد. البته اگر چنین مانعی بود یا به هر دلیل عقد شرعی منعقد نشد و زن در اثر اجبار یا اکراه وادار به این عمل شد و به آن راضی نگردید، این عمل برای وی حرام نمی باشد، هر چند برای طرف مقابل حرام است و او مستحق اجرای حدود الهی است.

 


[1] - استفتا از دفاتر مراج عظام توسط سایت اسلام کوئست: http://www.islamquest.net ، کد سایت fa88131، کد بایگانی 105325، نمایه حکم خود کشی برای حفظ آبرو

  • ashk

 

موهای زنده‌ای که در صورت کاشته و رشد می‌کند، حکم ریش طبیعی را داشته و مانع وضو و غسل نخواهد بود. اما موی مصنوعی که با چسب به بدن وصل می‌شود، مانع وضو و غسل است و باید برطرف شود (مگر آنکه غرض عقلایی داشته باشد)، اما بعد از چسباندن، اگر برطرف کردن آن سختی زیادی داشته و موجب عسر و حرج شود، می‌توان با همان حالت، وضو و غسل را انجام داد.

 

پاسخ دفاتر مراجع عظام تقلید نسبت به این سؤال، چنین است:[1]

  • ashk

احکام شرعی(شناخت احکام)

ashk | سه شنبه, ۶ شهریور ۱۳۹۷، ۰۹:۴۸ ب.ظ | ۱ نظر

احکام شرعی با موضوع شناخت احکام

برای بزرگنمائی روی عکس کلیک کنید

 

  • ashk

کاربرد قاعده میسور در فقه اسلامی چیست؟

ashk | پنجشنبه, ۱۸ مرداد ۱۳۹۷، ۰۹:۵۲ ق.ظ | ۱ نظر

در برخی تکالیف، در شرایطی شاید نتوان به تمام تکلیف عمل کرد، اما عمل به بخشی از آن، امکان‌پذیر باشد. ساقط نشدن مقدار ممکن از یک تکلیف، بعد از قدرت نداشتن بر انجام آن به‏طور کامل را «قاعده میسور» می‌گویند.

این قاعده را به نام‌های، «قاعده ما لا یدرک....» و «قاعده استطاعت» نیز می‌نامند.

قاعده میسور از قواعد فقهى بوده، و مضمون آن این است که هرگاه انجام تکلیفى به صورت کامل با تمام اجزاء و شرایط، یا تمام مصادیق آن، دشوار یا ناممکن شود، به‏جا آوردن بخشى از آن، که براى مکلف ممکن و مقدور است، از عهده او ساقط نمی‌گردد.

به عبارت دیگر؛ معناى قاعده میسور این است که وجوب تکلیف، نسبت به مقدار ممکن از میان اجزاء و شرایط باقى است و تنها به دلیل آنکه نمی‌توان بخشی از تکلیف را بجا آورد، کلِّ تکلیف ساقط نخواهد شد. و به اصطلاح:

آب دریا  را  اگر  نتوان کشید

هم به قدر تشنگی باید چشید

  • ashk

مبلغ معین در إزای عمل

ashk | چهارشنبه, ۱۷ مرداد ۱۳۹۷، ۰۶:۳۳ ق.ظ | ۰ نظر

شخصی پیشنهاد داده بابت انجام کارش مبلغ معینی بپردازد. ما فردی را یافتیم که با کمتر از آن نیز راضی بود و کار را به او واگذار کردیم و به دروغ به صاحب کار گفتیم که همان مبلغ پیشنهادی او را خرج کرده‌ایم. آیا استفاده از ما به التفاوت برای ما حرام است؟

باید مبلغ اضافه را به وی برگردانید. البته لازم نیست به او گفته شود که این مبلغ به چه عنوانی بوده و حتی می‌توان به اسم هدیه، این کار را انجام داد.

پاسخ دفاتر مراجع عظام تقلید نسبت به این سؤال، چنین است:[1]

حضرت آیت الله العظمی خامنه‌ای (مد ظله العالی):

در فرض سوال، استفاده شما از آن پول منوط به رضایت صاحبش است؛ لذا باید آن را - اگر چه با واسطه و یا واریز کردن به حساب - به ایشان برگردانید؛ و لازم نیست مطلع شود که بابت چیست و نمی‌توانید به فقیر دهید.

حضرت آیت الله العظمی سیستانی (مد ظله العالی):

باید پول ایشان را به هر عنوان برگردانید هرچند به عنوان هدیه.

حضرت آیت الله العظمی شبیری زنجانی (مد ظله العالی):

باید پول را به هر نحوی - حتی با واسطه - به ایشان برگردانید.

حضرت آیت الله العظمی مکارم شیرازی (مد ظله العالی):

باید او را پیدا کنید و حق او را به او بدهید.

حضرت آیت الله العظمی نوری همدانی(مد ظله العالی):

لازم است مبلغ آن را به صاحبش بازگردانید، ولی لازم نیست بگویید در ازای چیست، بلکه اگر به نیت ادای دین باشد گرچه در ظاهر به صورت هدیه باشد مانعی ندارد.

 حضرت آیت الله هادوی تهرانی (دامت برکاته):

لازم است مبلغ، به صاحبش بازگردانده شود، ولی لازم نیست او بداند که این مبلغ در ازای چیست؛ بنابر این، اگر به ظاهر به صورت هدیه باشد، کافی است.

 


[1] - استفتا از دفاتر آیات عظام: خامنه‌ای، سیستانی، شبیری زنجانی، مکارم شیرازی، نوری همدانی (مد ظلهم العالی) توسط سایت اسلام کوئست.

http://www.islamquest.net/fa/archive/question/fa58586

  • ashk

یکی از مواردی که گرفتن ربا جایز است، زمانی است که ربا دهنده کافر باشد؛ پس در فرض سؤال، اگر فرد بهایی - که کافر به شمار می‌آید- از اعتقاداتش دست برداشته و مسلمان شده باشد، ربا گرفتن از وی جایز نیست، ولی اگر از سخن وی اطمینان به مسلمان شدنش  پیدا نشود، گرفتن ربا از او اشکالی ندارد.

پاسخ دفاتر مراجع عظام تقلید نسبت به این سؤال، چنین است:[1]

حضرت آیت الله العظمی خامنه‌ای (مد ظله العالی):

حتی در فرض سؤال، ربا حرام است.

حضرت آیت الله العظمی صافی گلپایگانی (مد ظله العالی):

گرفتن ربا از شخصی که مسلمان شده حرام است.

حضرت آیت الله العظمی نوری همدانی(مد ظله العالی):

خیر.

 حضرت آیت الله هادوی تهرانی (دامت برکاته):

اگر مسلمان شدن وی از طریق علم وجدانی یا شیوعِ مفید اطمینان یا خبر یک فرد مورد اعتماد احراز نشود، ربا گرفتن از وی اشکال ندارد.

 


[1] - استفتا از دفاتر آیات عظام: خامنه‌ای، صافی گلپایگانی، نوری همدانی (مد ظلهم العالی) توسط سایت اسلام کوئست.

http://www.islamquest.net/fa/archive/question/fa88272

  • ashk

معنای «ادنی الحلّ» در متون فقهی چیست؟

ashk | چهارشنبه, ۱۷ مرداد ۱۳۹۷، ۱۲:۲۰ ق.ظ | ۰ نظر

واژه «ادنی» از ماده «دنو»، افعل  تفضیل و به معنای نزدیک‌ترین است. و حِلّ، خارج از حَرَم مکّه را می‌گویند. ‏پس «ادنی الحل»؛ یعنی نزدیک‌ترین مکان خارج از حرم. درباره «ادنى الحل» در باب حجِ کتاب‌های فقهی بحث شده است.[1]

 

یکی از وظایفی که حاجیان در مناسک حج و عمره دارند مُحرم شدن از مکان‌های مخصوصی است، که به آن میقات می‌گویند. میزان سنجش  «ادنی الحل» برای شخصِ حج ‌گذار از میقاتی است که مُحرم می‌شود.[2]

 


[1] - جمعی از پژوهشگران زیر نظر: هاشمی شاهرودی، سید محمود، فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت(ع)، ج 1، ص 326 و ج 3، ص 366، قم، مؤسسه دائرة المعارف فقه اسلامی، چاپ اول، 1426ق.

  • ashk

 

اگر شخص نمازگزار هیچ احتمال نمی‌داد که سجده بر فرش صحیح نباشد، تا به دنبال یافتن حکم آن باشد، بیشتر فقها نمازهای گذشته‌اش را صحیح می‌دانند. با این وجود، برخی از مراجع[1] قضای چنین نمازهایی را واجب می‌دانند.

پاسخ دفاتر مراجع عظام تقلید نسبت به این سؤال، چنین است:[2]

حضرت آیت الله العظمی سیستانی (مد ظله العالی):

نمازهای گذشته صحیح است.

حضرت آیت الله العظمی شبیری زنجانی (مد ظله العالی):

باید نمازهایش را اعاده کند.

حضرت آیت الله العظمی نوری همدانی(مد ظله العالی):

باید نمازهایی را که بر فرش سجده کرده، قضا نماید.

حضرت آیت الله هادوی تهرانی (دامت برکاته):

اگر حکم را نمی‌دانسته و نیز احتمال عقلائی هم نمی‌داده این کار صحیح نباشد تا بخواهد به دنبال یادگیری برود، نمازهایی که تاکنون به این صورت خوانده است، صحیح هستند.

 


[1] - آیت الله شبیری زنجانی و نوری همدانی.

[2] - استفتا از دفاتر آیات عظام: سیستانی، شبیری زنجانی، نوری همدانی (مد ظلهم العالی) توسط سایت اسلام کوئست.

http://www.islamquest.net/fa/archive/question/fa88041

  • ashk